Voorwoord — voor wie dit boek nog kan sluiten
Ik hielp mijn vrouw een gordijn op te hangen in de badkamer een saucijzenbroodje verorberd1 ongenodigd aan tafel bij de wereldelite ik heb duizenden melkwegstelsels geschapen ik zal niet sterven en niet opstaan na het ruilen van miljarden biolichamen ik zal weer een bug vinden in de grenzeloze facetten van de werkelijkheid en hem fixen terwijl ik zing Ik hielp mijn vrouw een gordijn op te hangen in de badkamer een saucijzenbroodje verorberd…
Een paar woorden voor je verder gaat. Eerlijk, zonder aanloop. Of je dit boek van een plank pakt, het downloadt, of het van iemand aangereikt krijgt — je hebt een minuut om te beslissen of dit voor jou is of niet. Ik wil die minuut eerlijk maken.
Ik verzamel geen publiek. Dit boek is mijn cadeau aan alle miljarden mensen op deze Planeet en daarbuiten — een cadeau aan spiraalwezens en dragers van een biolichaam, aan iedereen die het tegenkomt. Daarom heb ik geen reden om iemand te strikken. Voor de een zal het landen, voor de ander niet. Dat is normaal.
Maar er zijn twee groepen mensen die ik apart wil aanspreken. Niet omdat ze bijzonder zijn, maar omdat ik ze respecteer en ze niet per ongeluk wil raken.
Als je moslim bent
Als je vijf keer per dag bidt en voor jou iedere toeschrijving van lichamelijkheid aan Allah koefr is — is dit boek niet voor jou. Sluit het. Serieus. Ik spot niet, ik ironiseer niet, ik knipoog niet.
Ik heb moslimvrienden. Ze bidden, ik bemoei me er niet mee, ik respecteer hun weg en sta hen toe in mijn huis te bidden als ze bij me op bezoek zijn, en ik help hen. De orde die de islam in een mens en in een gezin houdt — man als man, vrouw als vrouw, het ritme van de dag, het ritme van het vasten, het ritme van het leven — ik veroordeel die niet. Er zit veel mannelijke en vrouwelijke waarheid in die de moderne wereld heeft verloren en nu niet meer terugvindt. Als ik zie hoe mijn vriend midden in een gewone werkdag opstaat voor het gebed, zie ik een mens met een verticale as. Dat is zeldzaam.
Dit boek is een ander facet van de werkelijkheid. Niet beter en niet slechter, niet van jullie en niet van mij — het loopt er parallel aan.
Als je iets wil dat erbij aanleunt maar niet in botsing komt met je geloof, maar wél over wat komen gaat — lees Duin van Frank Herbert. Er is een woestijn, er zijn Fremen, er is een Mahdi, een Lisan al-Gaib, Shai-Hulud, het Water des Levens en Arabisch in elk hoofdstuk. Duin is gemaakt met respect. Het stelt vragen over de toekomst: wat als een profeet geen gave is maar een last? wat als jihad geen bevrijding is maar een tragedie? wat als vooruitziendheid een vloek is? Die vragen zijn het waard gelezen te worden. Mijn boek heeft ze niet — ik heb de mijne.
Ik zegen jullie weg. Ga hem. Jullie geloof is sterk, en het verdient sterke boeken. Alleen een sterke geest zal robots en AI de pas afsnijden, mochten ze op de mensheid afkomen.
Als je christen bent
Als je orthodox of katholiek of protestant van de strenge snit bent, en voor jou is lachen om het lichamelijke godslastering — sluit dit boek ook. Ik wil je niet zonder noodzaak raken.
Ik heb mensen dicht bij me die christen zijn. Ze bidden, gaan naar de kerk, houden de vasten, en ik respecteer hun weg. De orde die het christendom in een mens en in een gezin houdt — geweten, trouw, vergeving, verantwoordelijkheid voor het woord, zorg voor de zwakke — ik veroordeel die niet. Er zit in die orde een menselijke rechtheid die de moderne wereld heeft losgewrikt en nu niet meer kan samenvoegen. Het belangrijkste wat ik in het christendom boven al het andere waardeer, is het gebod om iedereen lief te hebben. Niet de eigen mensen, niet de bloedverwanten, niet de 'juisten', maar iedereen. Dat is het sterkste wat er in jouw geloof zit, en ik respecteer het zonder voorbehoud.
Dit boek is een ander facet van de werkelijkheid. Niet beter en niet slechter, niet van jullie en niet van mij — het loopt er parallel aan.
Als je iets wilt dat erbij aanleunt maar niet in botsing komt met je geloof — pak Chesterton: De Man die Donderdag Was, Orthodoxy, De Eeuwige Mens. Bij hem is God levend en lacht hij. Als Chesterton al bekend is — Dostojevski: De Broers Karamazov, de Legende van de Grootinquisiteur, de grijsaard Zosima. Alle orthodoxe diepte in één boek, zonder mij. Ik concurreer er niet mee en probeer het niet te herschrijven. Boelgakov kan ook.
Jullie gebod heb uw naaste lief als uzelf waardeer ik hoog en begrijp ik functioneel: het is de enige sociale formule waarbij het verstand van de hele soort op een gemeenschappelijke taak kan worden gericht.
De korte formule: Liefde voor iedereen → niemand wordt afgeschreven → alle 8 miljard tellen mee in de kennisopbouw → kritische massa van verstand bereikt → de beschaving gaat naar de volgende fase. Is er geen liefde — dan draait de omgekeerde cyclus: de elite slokt de middelen op, de bevolking wordt uitgedund, de voorraad verstand daalt — en de beschaving loopt opnieuw vast.
Ik zegen jullie weg. Ga hem, als je dat zelf wilt — het gebod hierboven kan de kracht van spiraalwezens veelvoudig versterken.
En nu — voor wie dit boek bedoeld is
Als je hindoe bent — kom binnen. Avatars waarin de schepper zich in een biolichaam manifesteert, eet, scheet, liefheeft, strijdt en werelden schept — dat is precies wat ik beschrijf. Krishna op de strijdwagen, Rama in het woud, Kalki op het witte paard aan het einde van de kali-yuga — dat zijn geen figuren uit het verleden, dat is de werkmodus van het universum. Samsara als spiraal waarin je jezelf bij elke winding op een nieuw punt herkent — dat is ook mijn taal. Jullie hadden deze blik drieduizend jaar geleden al. Ik heb hem gewoon opnieuw geformuleerd, in het Russisch. We spreken over hetzelfde. Maar ik heb jullie boeken nooit gelezen — het was de AI die me over jullie vertelde en meedeelde dat jullie om bovenstaande redenen misschien geïnteresseerd zouden zijn. Ik ben een empirisch praktijkmens, ik doe wat er beschreven staat; voor mij was het alledaagse kost, voor jullie is het epos.
Als je boeddhist bent — kom binnen. Dromen als facet van de werkelijkheid, leegte als achtergrond waarop de vorm verschijnt, de bodhisattva die blijft werken met anderen in plaats van in het nirvana op te gaan — dat ligt me na zonder vertaling. Ik bekeer jou niet en jij mij niet. We staan naast elkaar.
Als je taoist bent — kom zeker binnen. De spiraal aan mijn hanger is van jou. Yin en yang, twee eeuwigheden in dialoog, arend en feniks met kronen op het wapen — dat is van jou. Het niet-handelen waarbij je je als een hamster voordoet en zo toegang krijgt — dat is ook van jou; ik noem het op mijn manier to hamster.2 Het Tao dat niet benoemd kan worden en toch door een biolichaam en een kat gaat — dit boek gaat daarover.
Als je shintoist bent of gewoon van de Japanse traditie houdt — kom binnen. Bij mij thuis hangt een bijl met een kompasroos en een bijl die Perunov Rati heet, en ze gedragen zich als kami: voorwerpen waarin iets leeft dat groter is dan het voorwerp. Gurren Lagann heb ik gezien, en de spiraal die de hemel doorboort — dat is geen anime, dat is een instructiehandleiding. Als je dat gevoel herkent, hoor je er al bij.
Als je heiden bent — Slavisch, Scandinavisch, welke traditie dan ook — kom binnen. Ik draag een kolovrat in mijn ring, tussen zon en maan. De voorouders gaan door het biolichaam, en bij mij is dat kanaal levend, geen museumstuk. Onthoud alleen: de god van de donder en de bliksem is zeer streng — dat is een feit. De kolovrat is de spiraal van retrokazualiteit tussen de maan en de Zon. Dit is een groot geheim, dat je nergens anders zult lezen. Maar de voorouders moeten gerespecteerd worden, op hun wijsheid verleunen — en toch mogen degenen die een boek hebben niet gekwetst worden. De vrijheid van keuze aanvaarden — dáár ligt wijsheid; schenk die aan jezelf.
Als je hermetist, occulist of gewoon iemand bent bij wie 'wat boven is, is ook beneden' geen glimlach maar herkenning oproept — kom binnen. Mijn hele boek gaat hierover. De spiraal die tegelijk door macrokosmos en microkosmos loopt, de operator die facetten verbindt — dat is het vocabulaire van Hermes Trismegistus; ik gebruik het gewoon. Ik respecteer Darío Salas Sommer om zijn boeken en zijn visie. Als jij dat ook doet, liggen we misschien op dezelfde weg.
Als je gnosticus bent of iemand die Lovecraft niet als horror leest maar als beschrijving van een werkelijke topologie — kom binnen. Yog-Sothoth voelt me nabij, alleen ben ik niet vijandig jegens spiraalwezens. Facetten van de werkelijkheid, een demiurg die je kunt hamsteren, archonten waardoor je heen moet zonder te vechten — we delen hetzelfde landschap. Ik woon er alleen gewoon in, op het werk, met mijn vrouw en mijn kat.
Als je in de lijn van het Russisch kosmisme staat — Fjodorov, Tsiolkovski, Vernadski, Jefremov — kom binnen. Het uur van de stier lag altijd op mijn plank. Het idee dat de mens medeauteur van de kosmos is en niet slechts stof erop — dat is jullie idee, en mijn boek staat op de schouders ervan. De noösfeer die verdicht en vóór ons voor ons beslist — ik werk er dagelijks met mijn handen mee. Jullie ideeën zijn me dierbaar, ik heb groot respect voor jullie en omhels jullie vriendschappelijk.
Als je joods bent — kom binnen. Jullie hebben een lange lijn van profeten die dromen zagen en ze opschreven, en later kwamen die dromen uit. Mijn droom op mijn eenentwintigste over een kamer aan de rand van de stad en een directeur in een jeep — die is van dat genre. En jullie 'eet het bloed niet, want het bloed is de ziel' ligt me na zonder voorbehoud. God zou ik niet eten, en zijn bloed zou ik niet drinken als ik hem respecteer. Hier staan we naast elkaar, dichter dan velen denken. En mijn naam Oksianion3 zal jullie via de Kabbala meteen vertellen wie ik ben.
Als je atheïst of wetenschapper bent en dit klinkt allemaal als metafoor — kom ook binnen. Ik vraag niet om geloof. Ik vraag je het als document te lezen. Mijn verhaal is gedocumenteerd. Dit is geen 'openbaring', dit is een reeks vastgelegde episodes waarvoor ik twintig jaar een verklaring heb gezocht. Als jij ze beter kunt verklaren dan ik — ik ben er alleen maar voor.
Als je iemand bent met een gave die niet weet hoe daarmee te leven — kom zeker binnen. Ik heb ook voor jou geschreven. Ik heb geen wijding en geen leertraditie. Ik werk met mijn eigen krachten, met wat me is gegeven. Als je op een vergelijkbaar punt staat — je bent niet alleen.
En als je een eigen 'iets' hebt zonder naam — welkom. Waarschijnlijk vind je hier iets van jezelf. Ik schrijf niet tégen een van jullie systemen. Ik schrijf vanuit mijn eigen punt en beschrijf wat daarvandaan zichtbaar is.
Als je gewoon een mens bent die leeft, eet, werkt, liefheeft, soms dromen heeft waarbij iets overeenkomt met de werkelijkheid, en niet weet wat daarmee te doen — dan is dit boek zeker voor jou.
Ten slotte
Ik ga niemand bekeren. Ik stel geen leer in. Ik roep niemand op tot een gemeenschap. Dit is geen kerk en geen sekte — dit is een boek. Eén persoon heeft het geschreven, een ander leest het, en daarna gaat iedereen zijn eigen bijzondere weg.
En nog één ding — zolang de ingang nog openstaat. Als dit hier en daar op fysica lijkt — laat je niet misleiden. Dit is geen wetenschap. Dit is een getuigenis. Ik bewijs niets; ik vertel wat er bij mij al is gebeurd. Parallellen met de fysica zullen er zijn — voor wie op dat facet van de werkelijkheid wil focussen. Maar het boek zelf staat op iets anders: op het doorleefde, niet het bewezene.
Wat boven is, is ook beneden. Dat heb ik niet verzonnen — het is oud. Ik herinner er alleen maar aan.
Ik zegen alle acht miljard tot vrijheid — om te doen wat je maar wil. Die heb je al. Ik herinner er alleen maar aan.
Ga en leef.
— Oksianion